
Een selfie vanuit de ruimte
Hoeveel mensen hebben dát nou op hun telefoon?

Je kunt een retourtje ruimte boeken vanaf €450.000. Een paar miljardairs hebben het er al voor neergeteld.
Maar wat voor invloed heeft zo'n plezierreisje naar de ruimte op onze aarde?
Een ruimtereisje van 11 minuten kost minimaal 75.000 ton aan CO2. Hoeveel CO2 gebruikt 1 gemiddeld persoon per jaar (afgerond)?

Om ruimtereizen duurzamer te maken, vliegen veel raketten nu op zuurstof en waterstof in plaats van fossiele brandstof.

Hierbij worden watermoleculen gesplitst in waterstof en zuurstof. Wanneer je waterstof later weer verbrandt met die zuurstof, komt er enorm veel energie vrij.

En wat er uiteindelijk weer in de lucht komt is.. water! Dat dit zo werkt, kunnen we al heel lang aantonen met verbrandingstoestellen zoals deze.

Maar sommige ruimtevaart experts vinden dit toch niet duurzaam genoeg...
"Waterontleding creëert waterdamp en dat is een sterk broeikasgas. Waterdamp blijft als een deken in de atmosfeer hangen. De warmte op aarde kan daardoor niet weg. Dat zorgt voor opwarming.”

Het grootste deel van de CO2 vervuiling gebeurt voor en tijdens de lancering, niet in de lucht. Het probleem wordt met duurzame brandstof niet helemaal opgelost, dus.

Maar plezierreisjes bieden wel nieuwe mogelijkheden. Je kan sensoren aan de buitenkant van de raketten hangen. Zo’n sensor laat zien wat voor gassen in hoge luchtlagen rondom de aarde zitten. Daar weten we nog heel weinig over, zegt een ruimtevaart ingenieur.

Dat is slim!
Kunnen we meer verzinnen om retourtjes naar de ruimte optimaal te benutten?
Of zijn er meer manieren om raketten duurzaam te maken?